اين اصطلاح يك اصطلاح الكترونيكي است و به ميزان اطلاعات زيادي دلالت دارد كه در پيرامون ما وجود دارد كه مي تواند مخرب باشد. به اين صورت كه ما براي زندگي كردن به اطلاعات نياز داريم، همانگونه كه يك ماشين براي كار كردن به برق نياز دارد، اما اطلاعات بسيار زيادي كه غير قابل نظم وارد مغز مي شود مخرب و ويران كننده ايت.

فراواني اطلاعات و عدم نظم منطقي آن ترس و دلهره اي را نشان مي دهد كه ريچارد اي. رابين به آن اضطراب اطلاعاتي(Information Anxiety) مي گويد. بنابراين در عصر انفجار اطلاعات كه از هر طرف با بمباران اطلاعات روبرو هستيم اين كتابدار است كه مي تواند به كاهش اين اضطراب كمك كند. يعني كمك به افراد در پيدا كردن منابع اطلاعاتي از ميان انبوه اطلاعات.

راستي آيا شما دچار اضطراب اطلاعاتي شديد؟ و يا اينكه در چهره مراجعه كنندگان كتابخانه چنين اضطرابي را مشاهد كرديد؟

اين واقعيت در جستجوي اطلاعات مصداق دارد و عبارت است از: افراد براي برآوردن نيازهاي اطلاعاتي خود، در دسترس ترين منبع را انتخاب مي كنند، حتي اگر تشخيص دهند كه اين منبع در مقايسه با ديگر منابع از كيفيت كمتري برخوردارند.

اين واقعيت اگرچه شگفت انگيز نيست، اما مي تواند هنگامي كه به نقش كتابخانه ها و كتابداران مي پردازيم، بيم آفرين باشد. بنابراين لازم است كتابخانه ها مجموعه ها و خدماتشان را به گونه اي ارائه كنند كه در دسترس بودن و كيفيت را توامان براي استفاده كننده فراهم كنند(مان، 1993).